مقدمه ای در خصوص تحمل افکار و روابط انسانی

آنچه در حيات انساني حائز اهميت است نياز به همزيستي با يکديگر و روابط انساني است . روابط انساني موهبتي است که در انسان به وديعه گذاشته شده تا بتوانند يکديگر را درک کنند و با هم زندگي کنند . روابط انساني سرمنشا رفع همه نيازهاي انساني است . در سايه ي روابط انساني روان انسان ، تلطيف مي يابد ، استعدادش مي شکفد و به بار مي نشيند .

تعليم ، تغيير در رفتار است و مدرسه جولانگاه تغيير و تبديل است . پايه و اساس تغيير هم عشق و محبت است که در روابط انساني محقق مي گردد . تا مدير با معلم ، مدير با دانش آموز ، مدير با اوليا» و رابطه برقرار نکند چگونه مي تواند احساسات و عواطف خود را بدانها منتقل کند و موجب تغيير گردد ؟

از عوامل مهمي که بر روابط انساني در آموزشگاه اثري غير قابل انکار دارد شرايط و جو حاکم بر مدرسه است و مدير به عنوان هماهنگ کننده ، در ايجاد جو مسئوليتي سنگين تر دارد .

روابط انساني به مطالعه راه هاي ايجاد زمينه ها و شرايط مناسب براي زندگي و رشد افراد مي پردازد . محيط و شرايط مناسب به وضعيت و يا موقعيتي اطلاق مي شود که در آن افراد بتوانند از طريق دست يافتن به نياز هاي منطقي خود رشد کنند ، رشدي که در راستاي فطرت آن ها ست . در نهايت ، استعداد و توانايي هاي بالقوه آنان را شکوفا مي کند به طوري که با ويژگي هاي موجود زنده سازگاري داشته باشد .

توضیح جو های موجود در مدرسه...